برخی احادیث منقول از امامان معصوم(ع) در ذیل آیات قصه آدم(ع) ناظر بر تأویل آیات هست که این تأویلات در نگاه ‏نخست، بامعنای ظاهری الفاظ آیه معارض به نظر می رسد.این پژوهش راهکارهای برون رفت از این تعارض بدوی را از میان ‏رویکردهای مختلف تفسیری استخراج نموده است. و با روش توصیفی - تحلیلی و انتقادی این راهکارها را بررسی کرده و به ‏این نتایج دست یافته است که 1) راهکار دیدگاه بطنی نگری به دلیل صرف نظر کردن از ظاهر قرآن و استناد بی ضابطه به ‏روایات تأویلی نمی تواند گزینه مناسبی برای این برون رفت باشد.2) راهکار نماد انگاری هم الفاظ قرآن را پوسته ای برای معنای ‏تأویلی در روایت در نظر می گیرد که علاوه بر اینکه واقعیت قصه را نفی می کند به دلیل اصالت دادن به تأویل وارده در روایت ‏به اعتبار سنجی روایات از طریق مطابقت با ظاهر قرآن کمکی نمی کند ولی3) با استفاده از روش جری و تطبیق و بهره گیری از ‏قاعده تطبیق مفهوم بر مصادیق متعدد؛ در روایات تأویلی اسماء تعلیمی، کلمات القائی، عهد آدم (ع)، شجره ممنوعه و هدایت ‏امکان رفع تعارض وجود دارد و روایت نمایان شدن ابلیس به شکل مار از اسرائیلیاتی است که از تورات وارد کتاب های ‏تفسیری ما گشته است.‏

تعالی معنوی یکی از مهم ترین امور در زیست سعادتمندانه یک انسان در جهان بینی الهی به شمار می رود. هرچند راه های گوناگونی برای تعالی معنوی مطرح شده است اما مطمئن ترین و سالم ترین راه از انحرافات، سیروسلوک عرفانی در اسلام است. از سویی قرآن کریم مهم ترین و موثق ترین منبع دینی در اسلام است که همواره مرجع و ملجأی برای شناخت و هدایت در مسیر حقیقی سعادت بوده است. بنابراین برای حرکت صحیح در مسیر سلوک عرفانی و به تبع تعالی معنوی نیز رجوع به این منبع وحیانی امری ضروری است. هدف از این پژوهش بررسی تاثیرات مختلف ظاهر و باطن قرآن کریم در تعالی معنوی است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی با استناد به ادله نقلی و بعضا عرفانی و عقلی است. نتیجه پژوهش این که ظاهر آیات قرآن کریم هم در شناخت صحیح از سیروسلوک عرفانی به عنوان بستری برای تعالی معنوی و هم در ایجاد انگیزش در طی این طریق، تاثیر فراوانی دارد، همچنین باطن قرآن کریم نیز تاثیرات مختلفی سلوک عرفانی دارد که از آن ها با تعابیری همچون رفع حجب، طهارت باطن، شفای امراض قلبی و نورانیت دل یاد شده است. تاثیر باطن قرآن در منازل مختلف سیروسلوک عرفانی هم چون ایمان، تقوا، توبه، نفی خواطر، مراقبه، فنا و منازل دیگر نیز قابل اثبات است. در نتیجه می توان ادعا کرد تاثیرات مختلف ظاهر و باطن قرآن کریم در سلوک عرفانی و به تبع تعالی معنوی به نحوی است که رشد و تعالی معنوی بدون بهره گیری از کلام الله ممکن نیست.

برخی احادیث منقول از امامان معصوم(ع) در ذیل آیات قصه آدم(ع) ناظر بر تأویل آیات هست که این تأویلات در نگاه نخست، بامعنای ظاهری الفاظ آیه معارض به نظر می رسد.این پژوهش راهکارهای  برون رفت از این تعارض بدوی را از میان  رویکردهای مختلف تفسیری استخراج نموده است. و با روش  توصیفی - تحلیلی و انتقادی این راهکارها را بررسی کرده و به این نتایج دست یافته است که 1) راهکار دیدگاه بطنی نگری به دلیل صرف نظر کردن از ظاهر قرآن و استناد بی ضابطه به روایات تأویلی نمی تواند گزینه مناسبی برای این برون رفت باشد.2) راهکار نماد انگاری هم الفاظ قرآن را پوسته ای برای معنای تأویلی در روایت در نظر می گیرد که علاوه بر اینکه واقعیت قصه را نفی می کند به دلیل اصالت دادن به تأویل وارده در روایت به اعتبار سنجی روایات از طریق مطابقت با ظاهر قرآن کمکی نمی کند ولی3) با استفاده از روش جری و تطبیق و بهره گیری از قاعده تطبیق مفهوم بر مصادیق متعدد؛ در روایات تأویلی اسماء تعلیمی، کلمات القائی، عهد آدم (ع)، شجره ممنوعه و هدایت امکان رفع تعارض وجود دارد و روایت نمایان شدن ابلیس در آرواره ی مار از اسرائیلیاتی است که از تورات وارد کتاب های تفسیری ما گشته است.

اگر قلمرو ظواهر، ژنه را مسحور می کرد همان گونه که شور او برای تئاتر موید این نکته است، اما از سر تفنن نبود که او شخصیت های دراماتیک خود را از واقعیت تهی ساخت تا هویتی دیگر را که از قبل ظاهر خویش به دست آورده اند، به آنها ببخشد.قصد ژنه حرکتی نظام مند در جهت تهی سازی واقعیت بود که همان گونه که میشل کرون متذکر می شود، شخصیت هایی را شکل می دهد که میتوان آنها را «خلاهای منسجم» نامید. به عبارت دیگر ظواهری به وجود می آیند که در هنجارهای روانشناختی نه در تقلید از واقعیت هیچ گونه وجه مشترکی با شخصیت دراماتیکی که تماشاچی عادت به دیدن آن روی صحنه دارد، ندارد.تشدید این ظواهر در نمایشنامه ها یکی از شیوه هایی است که به ژنه امکان داده است تا تئاتر سنتی را ساختارزدایی کند.

چکیده فارسی:دانشمند برجسته ایرانی، فیض کاشانی که از نوابغ علمی عصر خویش به شمار می رفت، نه تنها در علوم عقلی و نقلی از تبحر و تضلعی خاص برخوردار بود، بلکه در حوزه ادب و عرفان دستی توانا داشت و به موازات آثار علمی گرانقدرش، دیوان شعری از خود به یادگار نهاد که مضامین بکر حکمی، عرفانی و توحیدی مبتنی بر دو اصل متین قرآن و حدیث به وفور در آن یافت می شود. هدف از نگارش و تدوین این مقاله، بررسی میزان تاثیر امثال قرآن در اشعار دیوان فیض است. ابتدا هر بیت از دیوان که به زیور مثلی قرآنی آراسته است، استخراج و سپس ذیل مثل مورد نظر ذکر می شود و در پی آن، از گستره جغرافیایی کاربرد مثل و وجوه اغراض عملی مترتب بر آن سخن می رود. بدیهی است که مجموعه مثل های تاثیرگذار بر اساس ترتیب قرآنی سور و آیات تنظیم شده است. چکیده عربی:یحاول الأفراد دائما تقدیم صورة جیدة عن أنفسهم للآخرین وذلک لأنهم یهتمون بآراء الغیر. ویمیل الأفراد إلی تقدیم صورة إیجابیة، إلی جانب طموحهم إلی قبول الآخرین وجلب آراءهم الإیجابیة، بغض النظر عن منافع شخصیة معینة. تزخر حیاة الإنسان بمواقف یواجه الفرد مشاکل إذا لم یستخدم فن تدبیر الاستنتاج فی تعامله واحتکاکه بالآخرین.ویجب علی الأشخاص الذین یبحثون عن العلاقات الجیدة المؤثرة أن یبدعوا فی اختیار الکلمات ونبرات الصوت وحرکاتهم الظاهریة، وذلک لیعرضوا صورة أکثر قبولا. فالأشخاص دون انتباههم یخلقون عن طریق ملابسهم وکلامهم و... صورة فی ضمیر المخاطب، قدتکون إیجابیة وقدتکون سلبیة. وقدیتصور البعض أن تقدیم الصورة الجیدة یرتبط بحظوظ الأشخاص إلا أن الأمر لیس کذلک. ویعتقد مفکرو الغرب أن تدبیر الاستنتاج مهارة یمکن للأشخاص معرفتها واستخدامها. غیر أن سعدی الشیرازی الذی یهتم بالباطن أکثر اهتماما، یعتقد أن علی المرء إصلاح باطنه دون أن یزین ظاهره للآخرین وذلک لأنه إذا کان یمتلک الکفاءات اللازمة فإن تلک المحاسن سوف تظهر تدریجیا للآخرین ویکتفی بظاهر الأشخاص فی التعامل معهم ولایستحسن دخول التفاصیل فی هذا المجال. یهدف هذا المقال إلی دراسة نظرة مفکری الغرب وسعدی الشیرازی فی هذا المضمار.

اعتبار و حجیت احکام شرعی از طریق ظواهر کتاب و سنت در نزد دانشمندان اصول و فقه امری پذیرفته شده و مسلم تلقی می شد، اما با پیدایش اخباریین در قرن 11 هجری، حجت بودن ظواهر از جهات متعددی مورد ترددی قرار گرفت. اخباریین حجت قرار دادن ظواهر قرآن را انکار نمودند. آنان در توجیه نظر خود تحریف قرآن را به صراحت پذیرفتند و درصدد اثبات آن برآمدند. تسلط نسبی تفکر آنان بر حوزه های شیعی بیش از یک قرن ادامه نیافت، اما برخی از نتایج نظرات آنان استمرار پیدا کرد. دانشمندان اصولی از همان آغاز به مقابله و نقد آراء آنان پرداختند، به گونه ای که هم اکنون نیز تمام دانشمندان فقه و اصول در حوزه های علمیه بر اعتبار و حجت بودن ظهور تأکید می نمایند. در سال های اخیر فهم قرآن و سنت از طریق ظواهر توسط برخی روشنفکران مسلمان مورد تردید قرار گرفته و حتی برای اقامه دلیل بر نظر خود، به برخی از نظرات اخباریین نیز تمسک جسته اند و از جهاتی به نظر آنان که در انکار حجیت ظواهر بوده نزدیک شده اند. در این مقاله ادعای اخباریین در نفی اعتبار ظواهر قرآن مورد بررسی و تحقیق قرار گرفته و با تکیه بر آراء دو دانشمند بزرگ اصولی معاصر مرحوم نائینی و امام خمینی، نظر آنان نقد شده است.

از آن جایی که در رابطه با کارایی نسخه اصلاح شده مدل CIECAM97s به روی منسوجات و مقایسه آن با مدل اصلی تاکنون هیچ گونه بحث و بررسی انجام نشده است. در این مقاله از دو مدل رنگ ظاهری CIECAM97s و نسخه اصلاح شده آن در توصیف مولفه های ظاهر رنگی منسوجات با رنگها و عمقهای مختلف و شرایط یکسانی از مشاهده استفاده شده است و مولفه های رنگ ظاهری آنان به عنوان خروجی دو مدل مورد بحث قرار گرفته است. نتایج حاصل نشان می دهند که مدل اصلاح شده به دلیل استفاده از محدوده کرومای وسیعتر از قابلیت مناسبتری در محاسبه این فاکتور برخوردار است. به علاوه استفاده از حالت معکوس در نسخه اصلاح شده به دلیل ساده سازیهای انجام شده سهل تر از نسخه اصلی است در حالی که نتایج حاصله از دو مدل کاملا یکسان است.

تفسیر عرفانی قرآن بر مبانی خاصی استوار است که عبارتند از: مبانی فکری، عقیدتی و زبانی. اصل ظاهر و باطن، و وحی انگاری فهم عارفان، دو مبنای مهم فکری در این مقوله به شمار می رود. زبان عرفان که زبان اشارت و رمز است در کنار تأویل و تمثیل گرایی از مبادی زبانی این رویکرد در تفسیر قرآن محسوب می شود. از دو اصل فوق، ما پژوهش در بارة اصل اول یعنی ظاهر و باطن، را برگزیده ایم. این مقاله شامل 3 مبحث مهم است: الف) عارفان برای جهان هستی ظاهر و باطن قائلند. تلاش شده با استشهاد به آثار عرفانی، چند و چون این ادعا مورد بررسی قرار گیرد. از فروع این مبحث، تطبیق کتاب تکوین و کتاب تدوین (قرآن) و نیز همانندی جهان، قرآن، و انسان در تبعیت از اصل ظاهر و باطن است. ب) بررسی ظاهر و باطن قرآن کریم. کوشش شده این مساله نیز با ذکر شواهدی از کلمات و آیات قرآنی و نیز تصریحات برخی عارفان تحلیل و ارزیابی گردد. ج) کاوشی در برخی روایات مربوط به این بحث در جوامع حدیثی و کتب تفسیری. مقولاتی همچون ظاهر، باطن، حد و مطلع از طریق این روایات مورد بررسی قرار می گیرد.

اصل آن است که سخن مطابق مقتضای ظاهر آورده شود یعنی، مثلا در مقام خبر، جمله خبری و در مقام طلب، جمله انشایی بکار رود، ولی گاهی اسبابی بلاغی، گوینده بلیغ را وادار می کند که از این قاعده خارج شده و بر خلاف مقتضای ظاهر سخن بگوید، این را اصطلاحا خروج کلام از مقتضای ظاهر می نامند نگارنده در این مقاله به سبب اهمیت موضوع، کوشیده است موارد خروج کلام از مقتضای ظاهر را به طور مفصل مورد بحث و بررسی قرار داده و فایده هر یک را ذکر کند. اهم مسایل این پژوهش عبارتند از:1) نهادن خبر در جای انشاء 2) نهادن انشا در جای خبر 3) نهادن ضمیر به جای اسم ظاهر 4) نهادن اسم ظاهر به جای ضمیر 5) نهادن مفرد به جای مثنی 6) نهادن مفرد به جای جمع 7) نهادن مثنی به جای مفرد 8) نهادن مثنی به جای جمع 9) نهادن جمع به جای مفرد 10) نهادن جمع به جای مثنی 11) نهادن ماضی به جای مستقبل 12) نهادن مستقبل به جای ماضی 13) نهادن اسم فاعل یا اسم مفعول به جای مستقبل 14) التفات 15) تغلیب 16) قلب.